Syngebollen som eg kjøpte for min første yogalærerlønn har no blitt brukt meir i jobbsamanheng enn i yogaundervisning. I oktober brukte eg den som lydbeskjed då eg leia ein konferanse med stor grad av medvirkning; og derfor behov for å styre deltakarane og holde tida. Denne lagar ein roleg lyd som folk responderar til. Men ikkje så høg lyd, derfor fikk den eigen mikrofon.
I september henta eg det nye, sjølvmåla, kruset mitt! Dette skulle vere ein haustkopp, men eg synas ikkje det vart heilt det. Den er for lys, men ganske så søt likevel, så eg brukar den som haustkopp uansett. Her er eg aleine heime etter jobb, og eg spiser middagsrestar og drikker te i ettermiddagssola som varmar så godt også i oktober!
Ein av flere klissvåte regnværsdager starta eg dagen på kafe med ei venninne; og idet vi kom inn var vi de einaste kundane; og det har aldri skjedd! Det var så koselig å sitte inne og drikke kaffe medan det sprutregna ute! Ein god start på veka! Også kom det etterkvart nokre andre inn også, våte og kalde.
Etter ein lang arbeidsdag gjekk eg direkte på biblioteket for å vere med på innspeling av immateriell kulturarv; og lærte mykje, lo mykje og vart heilt varm inni meg. Mennesker altså!
Det var opning av ei ny utstilling med ein spanande bergenskunstner; og eg og ei venninne tok turen og fikk bobler i glaset, ein liten vise-konsert og fleire gode kunstsamtalar.
Ute er det enten strålande sol eller enormt med regn. Og denne dagen var det sol rett på rosene våre. Det har de sikkert ikkje godt av, men dei vart ekstra fine i lyset.
Haustens kulaste og mest energiske kveld var i eit av byens kulturhus saman med fleire hundre ungdommar. Vi satte oss på bakerste rad og lot oss rive med av stemninga i salen - og ei av byens beste dansarar på scena (som også er datteren vår ;))
Another night, another gallery - denne gongen er det opning av utstilling til ein spanande Hawaiibasert kunstnar med røtter frå Seoul. Dette var krevande verk, så hit må eg tilbake. Men det er fint på opningar sjølv om det er fullt over alt. Eg brukte tida til å sjå litt på utstillinga, men mest til å snakke med kollegaer og venner; og drikke champagne. Men spesielt likte eg det han hadde måla direkte på veggen; og derfor ikkje kjem til å eksistere lenger enn sjølve utstillinga. Det eine veggmåleriet er her:
Siste helga i haustferien reiser vi til Austevoll og legger oss inn på gjestgiveriet der. Været var fint; og vi fikk gjort masse hyggeleg; deriblandt ein time i denne badestua med fleire bad i 12 graders sjøvatn.
Dette er eigentlig eit "drikke kaffe i hotellseng-bilete", men eg vinkla mobilen for langt opp, så koppen er ikkje med. Men den var uansett mindre estetisk verdt enn den nydlege hemsen der eg og mannen sov. Ungane hadde kvar sitt soverom i 1.etasje; så her hadde vi det midt i blinken alle fire!
Denne frå shy girl var på veggen ikkje langt frå der vi sov.
Etter nokre dagar med sol skulle det snart komme nok eit uvær - og her kan ein sjå skyene på veg frå ein tur eg gjekk i skogen ein ettermiddag. Utsikt mot vest.
Det har blitt mange overtidstimar på jobb, så eg tar halv dag og går på kino med lunchkjøleskapsgraut i veska. Som forventa vart eg trøtt i mørket, og sov ganske så lenge der eg satt på aleine på bakerste rad. Men det går fint, det var ein roleg film og eg trur ikkje eg gjekk glipp av noko viktig.
Mot midten av månaden vart vi vinterbadarar igjen når vi bada i 10 grader. Herleg!
Saman med ei venninne er eg på boklansering; og vi får te som forfattaren hadde laga til alle med tørka blomar frå eigen hage. Ho sa kva det var, men det har eg heilt gløymt. Dette var nok ein fin kveld med tankevekkande historier, god musikk og venninnetid.
